Doodsteek: Ambitie van bestuurders
In het DvhN van vandaag viel te lezen hoe gemeenten in Groningen en Drenthe tot de bedelstand lijken veroordeelt wanneer het kabinet niet bijspringt. En de oorzaak? Grond! Bouwgrond in dit geval. Bouwgrond om woningbouw te realiseren. Want wat blijkt, de grond blijkt minder waard hetgeen vele miljoenen verlies gaat opleveren. Maar… was dat dan niet te voorzien? Juist wel! Reeds in 2006 is er al stevig geprotesteerd tegen de veel te ambitieuze plannen. Cijfermatig was er toen al wel klip en klaar dat er geen enkele onderbouwing was voor grootschalige woningbouw laat staan voor de aankoop van grond om dat te realiseren. In 2006 was dat allemaal al bekend! Maar, de bestuurders toonden zich doof. Doof voor realistische cijfers en gingen maar wat graag mee in het gegoochel met cijfers terwijl een o zo dringend noodzakelijke nuchtere aanpak gewenst was. De PvdA, met haar gedeputeerde Marc Calon, liep voorop. Het is nooit te bewijzen, maar er bestonden dubbele agenda’s, dat kan haast niet anders. Tenzij je als bestuurder beticht wilt worden van onnozelheid. Onnozel in het interpreteren van cijfers als die van het CBS of van de Regiovisie zelf. Onnozelheid in de interpretatie van groeicijfers en woningbehoeften. Monitoren was het toverwoord. “Natuurlijk gaan we niet bouwen voor leegstand” was een vaak gehoorde opmerking. Nee, natuurlijk niet, maar grond kopen doen we wel. En zo zijn de gemeenten er in geslaagd hun eigen graf te graven. Of ze er uiteindelijk inkukelen, dat hangt af van de overheid of die bereid is bij te springen. De politiek is doof geweest en liep maar wat graag mee aan het handje van Marc Calon en nam geen eigen verantwoordelijkheid. De ambitie van bestuurders, en het heeft niets meer met gezond verstand te maken.
En in hoeverre is de crisis nu debet aan deze situatie? Nihil. Kijk naar de cijfers van 2006, ook zonder crisis was het fout gegaan.
"Van regenteske PvdA bestuurders (wij weten wat goed voor u is) tot goed Rentmeesterschap en vooral Liberaal vooruitkijken".
